Laboratuvarda bir organik bileşiği çözmek için normalde klorlu bir solvent olan diklorometan () kullanılmaktadır. Yeşil kimya uzmanı olan bir öğrenci, bu çözücü yerine süperkritik karbondioksit () veya su bazlı sistemleri önermektedir. Bu önerinin temel gerekçesi aşağıdakilerden hangisi olamaz?
Şıklar
Halojenli çözücülerin ozon tabakasına ve çevreye zarar verme potansiyelinin olması.
Karbondioksitin yanıcı olmaması ve düşük toksisiteye sahip olması.
Su kullanımının her zaman tepkime hızını maksimum seviyeye çıkaracak olması.
Süperkritik akışkanların kullanıldıktan sonra ortamdan kolayca uzaklaştırılabilmesi.
Yeşil çözücülerin iş sağlığı ve güvenliği açısından daha az risk taşıması.
Çözüm Açıklaması
Yeşil kimyada tehlikeli çözücülerin (halojenli bileşikler gibi) yerine su veya CO2 gibi 'yeşil çözücülerin' seçilmesinin nedeni çevresel etki ve güvenliktir. Suyun tepkime hızını 'her zaman maksimuma çıkaracağı' iddiası yanlıştır; su bazen tepkimeyi yavaşlatabilir veya bazı maddeleri çözmeyebilir. Yeşil kimya, hızdan ziyade güvenliğe ve çevreye odaklanır.