Ebu Hanife, hüküm çıkarırken Kur'an ve Sünnet'in yanı sıra akıl yürütmeye, kıyasa ve toplumun maslahatına (faydasına) büyük önem vermiştir. İmam Şafii ise 'er-Risale' adlı eserinde fıkıh usulünü sistemleştirirken sünnetin Kur'an'ı açıklayıcı rolüne ve hadislerin bağlayıcılığına daha katı bir vurgu yapmıştır. Bu iki mezhebin metodolojik farklılığı dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi Hanefi mezhebinin fıkhi meselelere yaklaşımını Şafii mezhebinden ayıran temel bir özellik olarak gösterilebilir?
Şıklar
Hüküm verirken icmayı (alimlerin görüş birliğini) tamamen reddetmesi
Hadisleri fıkhi bir kaynak olarak kabul etmemesi
Akılcı yorumlara ve 'istihsan' gibi yöntemlere daha geniş yer ayırması
Yalnızca Medine halkının uygulamalarını (Amel-i ehl-i Medine) esas alması
Dini metinlerin lafzi (zahiri) manasıyla yetinip yorumdan kaçınması
Çözüm Açıklaması
Hanefi mezhebi, 'Rey Ekolü'nün temsilcisidir. Ebu Hanife, nasların (ayet ve hadis) ruhunu gözeterek akıl yürütme, kıyas ve özellikle genel kuraldan ayrılmayı ifade eden 'istihsan' yöntemini sıklıkla kullanmıştır. Şafii mezhebi ise 'Hadis Ekolü' ile 'Rey Ekolü'nü sentezlese de nassın dışına çıkılmaması konusunda daha titizdir.