Namık Kemal'in Ziya Paşa'nın 'Harabat' antolojisine karşı yazdığı 'Tahrib-i Harabat' adlı eseri, Türk edebiyatında Batılı anlamda eleştirinin ilk örneği kabul edilir. Bu eserde Namık Kemal'in, eski edebiyatın kurallarını 'mantıksızlık' ve 'hayatla bağdaşmama' üzerinden sertçe eleştirmesi, eleştiri türünün hangi gelişim aşamasını temsil eder?
Şıklar
Eleştirinin sadece kişisel bir yergi aracı olarak kullanılmasını
Edebî eserin estetik değerinin tamamen reddedilmesini
Eski-yeni tartışmasında geleneksel yapının savunulmasını
Edebiyatın işlevi ve niteliği üzerine kuramsal ve nesnel temelli bir sorgulamanın başlamasını
Toplum için sanat anlayışının, teknik kusurları görmezden gelmesini
Çözüm Açıklaması
Namık Kemal, Tahrib-i Harabat'ta sadece Ziya Paşa'ya saldırmaz; aynı zamanda Divan edebiyatının neden miadını doldurduğunu, gerçeklikten kopukluğunu ve dildeki yapaylığı belli ölçütler (toplumsal fayda ve mantık) çerçevesinde ortaya koyar. Bu, edebiyatın niteliği üzerine yapılan ilk sistemli ve nesnel temelli tartışmalardandır.