1718 yılında imzalanan Pasarofça Antlaşması, Osmanlı diplomasi tarihinde bir kırılma noktası olarak kabul edilir. Bu antlaşmadan sonra Osmanlı Devleti, Avrupa'nın üstünlüğünü kabul ederek Lale Devri'ne girmiş ve savunma odaklı bir politika izlemeye başlamıştır. Bu dönemde Avrupa başkentlerine geçici elçiler gönderilmiş, Batı'daki teknik ve kültürel gelişmeler yerinde gözlemlenmiştir. Bu bilgiler ışığında, 18. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı Devleti'nin dış politika anlayışındaki temel değişim aşağıdakilerden hangisidir?
Şıklar
Fetihçi ve genişlemeci politikanın yerini, mevcut toprakları koruma ve diplomasiye öncelik verme anlayışına bırakması
Avrupalı devletler arasındaki çıkar çatışmalarından yararlanarak 'Denge Politikası'nın resmen başlatılması
Halifelik makamının siyasi gücünün uluslararası antlaşmalarda ilk kez bir baskı unsuru olarak kullanılması
Batılı tarzda askeri ıslahatların yapılması amacıyla yabancı uzmanların ordu içinde istihdam edilmeye başlanması
Geleneksel 'Cihat' anlayışının tamamen terk edilerek laik bir dış politika çizgisinin benimsenmesi
Çözüm Açıklaması
Pasarofça Antlaşması ile Osmanlı Devleti, kaybettiği toprakları geri alma umudunu yitirmiş ve 'mevcut toprakları koruma' stratejisine geçmiştir. Elçiliklerin açılması, Batı'nın artık bir tehdit değil, örnek alınması gereken bir güç olarak görüldüğünün kanıtıdır. Denge politikası ise daha çok 18. yüzyılın sonu (1798 Napolyon'un Mısır'ı işgali) ile başlar.
Video Çözüm
AI ile video çözüm oluştur
İnteraktif Çözüm
Adım adım, sesli ve animasyonlu çözüm. Quiz ile kendini test et!