Aşağıdaki tabloda, bir biyomda son 50 yılda meydana gelen arazi kullanım değişikliği ve tür çeşitliliği verileri sunulmuştur. Bu ekosistemde sürdürülebilirliğin sağlanması ve biyoçeşitlilik kaybının durdurulması için uygulanması gereken 'restorasyon ekolojisi' yöntemi aşağıdakilerden hangisi olamaz?
| Yıl | Orman Örtüsü (%) | Tarım ve Yerleşim (%) | Gözlemlenen Tür Sayısı |
|---|---|---|---|
| 1970 | 75 | 15 | 1200+ |
| 1995 | 45 | 40 | 850 |
| 2020 | 22 | 68 | 320 |
Şıklar
Tarım alanlarının verimini artırmak için kimyasal gübre ve pestisit kullanımının maksimize edilmesi.
Ekosistem parçalanmasını (habitat fragmentation) önlemek için biyolojik koridorların oluşturulması.
Tahrip olmuş alanlarda yerli bitki türleri ile rehabilitasyon çalışmalarının yapılması.
Yerel toplulukların sürdürülebilir agro-turizm ve ekolojik tarım konusunda eğitilmesi.
Havza bazlı entegre yönetim planlarının hayata geçirilerek su kaynaklarının korunması.
Çözüm Açıklaması
Tablodaki veriler, orman alanlarının azalmasıyla birlikte tür sayısının da dramatik şekilde düştüğünü göstermektedir. Sürdürülebilirlik ve restorasyon ekolojisi, ekosistemi onarmayı amaçlar. Kimyasal gübre ve pestisit kullanımı (A), toprak kirliliğine, yeraltı sularının zehirlenmesine ve biyoçeşitliliğin daha da azalmasına neden olur; bu bir restorasyon değil, degradasyon (bozulma) faktörüdür.