Milli Edebiyat döneminin dil anlayışı üzerine bir makale kaleme alan bir araştırmacı, 'Yeni Lisan' makalesindeki ilkelerin şiir pratiğine yansımasını değerlendirmektedir. Bu araştırmacının, Milli Edebiyat şairlerinin Divan edebiyatı geleneğiyle kurdukları ilişkiyi analiz ederken aşağıdaki yargılardan hangisine ulaşması dönemin temel poetikasıyla en çok örtüşür?
Şıklar
Divan edebiyatının nazım şekillerini tamamen terk ederek sadece Batılı nazım biçimlerine yönelmişlerdir.
Aruz veznini Türkçenin ses yapısına uydurarak 'milli bir aruz' yaratma çabasına girmişlerdir.
Divan edebiyatını 'saray edebiyatı' olarak niteleyip reddetmiş, halkın söyleyişini ve hece veznini esas almışlardır.
Fecr-i Ati şairlerinin aksine, Arapça ve Farsça kelimeleri şiirden tamamen tasfiye ederek öztürkçecilik akımını başlatmışlardır.
Şiirde musikiye ve imgeye verilen önemi artırarak Divan şiirindeki 'mazmun' geleneğini modernize etmişlerdir.
Çözüm Açıklaması
Milli Edebiyat dönemi şairleri, özellikle Genç Kalemler hareketiyle birlikte Divan edebiyatını halktan kopuk bir 'saray edebiyatı' olarak görmüş ve eleştirmişlerdir. Temel hedefleri, yazı dili ile konuşma dili arasındaki uçurumu kapatmak, İstanbul Türkçesini esas almak ve milli veznimiz olan heceyi kullanmaktır. Bu nedenle Divan geleneğini reddedip halk edebiyatı kaynaklarına yönelmişlerdir.
Video Çözüm
AI ile video çözüm oluştur
İnteraktif Çözüm
Adım adım, sesli ve animasyonlu çözüm. Quiz ile kendini test et!