Edmund Husserl’in fenomenolojik yönteminde 'fenomenolojik indirgeme' (epoche), doğal tavrın dış dünyayla ilgili tüm ön kabullerini paranteze almaktır. Bu süreçte nesnenin varlığı yadsınmaz, sadece 'yargı askıya alınır'. Husserl'e göre bu paranteze alma işlemi sonucunda elimizde kalan 'saf bilinç' ve bu bilincin nesneye yönelimi, bilginin kesin temelidir. Buna göre, fenomenolojik bir bakış açısıyla 'bir ağacı algılamak' eylemi analiz edildiğinde, aşağıdakilerden hangisi yönelimsellik (intentionality) ilkesinin en doğru sentezidir?
Şıklar
Ağaç, zihinden bağımsız bir dış gerçeklik olarak bilince verilir ve duyumlar yoluyla kopyalanır.
Bilinç, içine kapalı bir tözdür ve ağaç düşüncesi bilincin kendi içsel süreçlerinin bir ürünüdür.
Ağaç, ancak bir özne tarafından algılandığı sürece var olan Berkeleyci bir idealitedir.
Bilinç her zaman bir şeyin bilincidir; ağaç, bilincin yöneldiği bir 'anlam nesnesi' (noema) olarak kurulur.
Ağacın özü (eidos), bilincin tarihsel ve kültürel birikimi tarafından belirlenen bir kurgudur.
Çözüm Açıklaması
Fenomenolojide 'yönelimsellik', bilincin her zaman bir nesneye (noema) yönelmiş olması (noesis) demektir. Bilinç ve nesne birbirinden kopuk değildir; nesne, bilincin yönelimi sayesinde bir 'anlam' kazanır. Seçenek D, bu ilişkinin kurucu doğasını ifade eder.
Video Çözüm
AI ile video çözüm oluştur
İnteraktif Çözüm
Adım adım, sesli ve animasyonlu çözüm. Quiz ile kendini test et!