Edmund Husserl'in fenomenolojik yönteminde 'paranteze alma' (epokhe), nesnelerin varlığına dair sahip olduğumuz ön yargıları, bilimsel verileri ve dış dünyanın gerçekliğiyle ilgili kabullerimizi bir kenara bırakmayı ifade eder. Bu yöntemle amaçlanan, bilincin nesneye yönelimindeki saf özü (eidos) yakalamaktır. Husserl'in bu yaklaşımı göz önüne alındığında, fenomenolojik bir araştırmada aşağıdakilerden hangisinin yapılması beklenmez?
Şıklar
Nesnenin duyusal dünyadaki fiziksel özelliklerinin ötesindeki değişmez yapısına odaklanmak.
Dış dünyanın nesnel varlığına dair verilmiş yargıları askıya almak.
Bilincin yönelimsellik (intentionality) özelliğini çözümleyerek özne-nesne birliğini incelemek.
Nesneyi, ampirik bilimlerin verilerine dayanarak sebep-sonuç ilişkileri içerisinde açıklamak.
Saf bilince ulaşmak için doğal tavrın sunduğu hazır bilgileri sorgulamak.
Çözüm Açıklaması
Fenomenoloji, ampirik (deneyci) bilimlerin nesneyi ele alış biçimini, yani onu sadece fiziksel-nedensel bir veri olarak görmesini eleştirir. Husserl'e göre nesneyi ampirik verilerle açıklamak, onu paranteze almamak demektir. Fenomenoloji 'öz'ü arar, nedensel açıklamayı değil.