- yüzyılın sonunda patlak veren Fransız İhtilali'nin getirdiği 'milliyetçilik' akımı, çok uluslu imparatorlukların bekasını tehdit ederken, Osmanlı Devleti bu süreci 'Osmanlıcılık' siyasetiyle göğüslemeye çalışmıştır. Ancak 1815 Viyana Kongresi'nde Avrupa devletlerinin 'Restorasyon Dönemi'ni başlatarak monarşileri koruma kararı almalarına rağmen, Osmanlı topraklarındaki milliyetçi isyanları (Yunan İsyanı gibi) desteklemeleri bir paradoks oluşturmaktadır. Bu tarihsel çelişkiyi 'Reelpolitik' ve 'Şark Meselesi' bağlamında analiz ettiğimizde, aşağıdakilerden hangisi Avrupalı güçlerin bu tutumunun temel gerekçesini en iyi açıklar?
Şıklar
Viyana Kongresi kararlarının sadece Batı Avrupa coğrafyasıyla sınırlı tutulmak istenmesi.
Osmanlı Devleti'nin Avrupa hukukundan yararlanma talebinin Rusya tarafından reddedilmiş olması.
Meşruiyet prensibinin, stratejik çıkarlar ve Osmanlı mirasının paylaşımı söz konusu olduğunda esnetilmesi.
Fransız İhtilali'nin fikirlerinin Osmanlı bürokrasisi tarafından Avrupa'dan daha hızlı benimsenmesi.
Sanayi Devrimi'nin getirdiği hammadde ihtiyacının Balkanlar'da yeni sömürgeler kurulmasını zorunlu kılması.
Çözüm Açıklaması
Viyana Kongresi'nde alınan 'meşruiyet' (monarşilerin korunması) kararı, Avrupalı devletlerin kendi içlerindeki devrimci hareketleri bastırmak için kullanılmıştır. Ancak 'Şark Meselesi' kapsamında Osmanlı Devleti'nin parçalanması kendi çıkarlarına uygun düştüğü için, Yunan İsyanı gibi ayrılıkçı hareketleri 'hıristiyan dayanışması' ve 'stratejik nüfuz' adına desteklemişlerdir. Bu, ilkelerin reelpolitik çıkarlara kurban edildiğinin kanıtıdır.
Video Çözüm
AI ile video çözüm oluştur
İnteraktif Çözüm
Adım adım, sesli ve animasyonlu çözüm. Quiz ile kendini test et!