Türk dilinin tarihsel gelişimi içerisinde 'Ana Türkçe' ve 'Ön Türkçe' dönemlerinden sonra gelen 'Eski Türkçe' dönemi (6-13. yüzyıl), dilin yapısı ve işleyişi bakımından en saf ve özgün olduğu evredir. Bu dönemde Göktürkçe ve Uygurca metinler a\fracılığıyla dilin gramer yapısını takip edebilmekteyiz. Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Eski Türkçe dönemine ait bir metinde karşılaşılması imkânsız olan bir dilsel özelliktir?
Şıklar
Sözcük başında 'y' sesinin henüz türememiş olması (Örn: 'yılan' yerine 'ılan')
Yönelme durumu ekinin '-ga / -ge' biçiminde kullanılması
Arapça ve Farsçadan gelen soyut kavramların dilin ana gövdesini oluşturmaya başlaması
Sözcük ortasındaki 'd' sesinin muhafaza edilmesi (Örn: 'ayak' yerine 'adak')
Cümle yapısında özne-nesne-yüklem diziliminin temel kural olarak benimsenmesi
Çözüm Açıklaması
Eski Türkçe dönemi (Göktürk ve Uygur), Türkçenin yabancı dillerin (özellikle Arapça ve Farsça) etkisine girmeden önceki dönemidir. Arapça ve Farsça kelimelerin dile yoğun girişi Karahanlı (Geçiş Dönemi) ile başlar ve Klasik Osmanlı Türkçesi döneminde zirveye ulaşır. Eski Türkçede dil oldukça sadedir.
Video Çözüm
AI ile video çözüm oluştur
İnteraktif Çözüm
Adım adım, sesli ve animasyonlu çözüm. Quiz ile kendini test et!